A look at the Earth from the moon. Image taken by NASA in June 2010.

Επιστήμονες από το κλιματικό κέντρο δεδομένων των ΗΠΑ(NOOA) ανέλυσαν δεδομένα σε 37 κλιματικούς δείκτες αλλά εστίασαν σε δέκα κλιματικούς δείκτες που σύμφωνα με τη μελέτη είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί, σύμφωνα με το άρθρο από το National Geographic.

Οι δέκα δείκτες:

–Υγρασία

–Θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας

–Παγοκάλυψη της θάλασσας

– Χιονοπτώσεις

–Παγετώνες

– Θερμότητα των ωκεανών

– Κατώτερη ατμοσφαιρική θερμοκρασία του αέρα

– Επίπεδο θάλασσας

–Θερμοκρασία ξηράς

–Θερμοκρασία ωκεανών

Και οι δέκα δείκτες δείχνουν μια θέρμανση κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών με την πιο πρόσφατη να είναι και η πιο ζεστή. Οι καταγραφές ξεκίνησαν το 1880.

Αυτή είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές τοποθέτησαν τα δεδομένα για τους κλιματικούς δείκτες μαζί, σύμφωνα με το άρθρο.

Η αναφορά του ΝΟΑΑ δημοσιεύτηκε στο American Meteorological Society και διαφέρει από άλλες έρευνες στο ότι βασίζεται σε παρατηρούμενα δεδομένα και όχι σε μοντέλα υπολογιστών.

«Μας δείχνει τι συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο και όχι στον φανταστικό», αναφέρει ο ερευνητής Kevin Trenberth.

Ακόμη και με αυτά τα δεδομένα «η θεωρία της παγκόσμιας θέρμανσης είναι ακόμη ατελής»–ειδικά αφού η ατμόσφαιρα είναι πολύπλοκη.

Κείμενο μεταφρασμένο-προσαρμοσμένο από Αccuweather Climate Change Blog

©climatechange.edu.gr

(Credit: Image courtesy of The Flanders Marine Institute-VLIZ)

Οι ωκεανοί φιλοξενούν μια εντυπωσιακή ποικιλομορφία μικροσκοπικών οργανισμών, που είναι γνωστοί ως πλαγκτόν. Ο τρόπος με τον οποίο προέκυψε αυτή οι ποικιλομορφία είχε μπερδέψει τους βιολόγους για δεκαετίες. Μια διεθνής ομάδα ερευνητών πέτυχε να διευκρινίσει το πώς νέα πλαγκτονικά είδη σχηματίζονται, παρέχοντας μια εξήγηση για τη μεγάλη βιοποικιλότητα που υπάρχει σήμερα.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences.

Η ειδογένεση είναι η εξελικτική διαδικασία με την οποία προκύπτουν νέα είδη. Μια από τις πιο κοινές θεωρίες λέει ότι τα είδη σχηματίζονται όταν ένας πληθυσμός απομονωθεί σε δύο ομάδες με κάποιο γεωγραφικό εμπόδιο ανάμεσά τους. Από τη στιγμή που οι πληθυσμοί απομονωθούν, η γονιδιακή ροή διακόπτεται και κάθε ομάδα ακολουθεί το δικό της εξελικτικλο δρόμο, κάτι που ίσως οδηγεί σε ειδογένεση. Για τα φυτά και τα ζώα στην ξηρά, είναι εύκολο να σκεφτούμε τέτοια εμπόδια.

Για τους θαλάσσιους μικροβιακούς οργανισμούς, η ειδογένεση με γεωγραφική απομόνωση είναι απίθανη. Οι ωκεανοί συνδέονται μεταξύ τους οπότε δεν υπάρχουν φυσικά εμπόδια. Επίσης, οι πλαγκτονικοί οργανισμοί σχηματίζουν γιγαντιαίους πληθυσμούς που διασπείρονται εύκολα στην υφήλιο με τα θαλάσσια ρεύματα κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα την υποτιθέμενη αδιάρρηκτη γονιδιακή ροή. Οπότε, πως σχηματίζονται τα νέα πλαγκτονικά είδη και πως προέκυψε αυτή η μεγάλη ποικιλότητα στη θάλασσα;

Με την ανάλυση του μικροδορυφορικού DNA σε παγκόσμια διάσπαρτα πλαγκτονικά είδη διατόμων, οι ερευνητές έδειξαν ότι σε αντίθεση με την παρούσα ιδέα, η διασπορά των θαλάσσιων μικροοργανισμών είναι περιορισμένη. Βρήκαν ότι η γονιδιακή ροή ανάμεσα σε πληθυσμούς απομακρυσμένων ακτών είναι αδιάκοπη, και σαν αποτέλεσμα έχουμε μια ξεκάθαρη γεωγραφική, γενετική δομή.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι κάτω από κατάλληλες περιβαλλοντικές και γεωγραφικές συνθήκες, όπως οι κλιματικές αλλαγές στο Πλειστόκαινο (2,6 εκατομμύρια μέχρι 12,000 χρόνια πριν), η δομή του πληθυσμού ίσως οδηγεί σε ειδογένεση και συνεπώς παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην ποικιλότητα των θαλάσσιων πλαγκτονικών μικροοργανισμών.

Journal Reference:

1. G. Casteleyn, F. Leliaert, T. Backeljau, A.-E. Debeer, Y. Kotaki, L. Rhodes, N. Lundholm, K. Sabbe, W. Vyverman. Limits to gene flow in a cosmopolitan marine planktonic diatom. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2010; DOI: 10.1073/pnas.1001380107

Μεταφρασμένο -Προσαρμοσμένο από:
The Flanders Marine Institute-VLIZ (2010, July 29). New light on speciation and biodiversity of marine microorganisms. ScienceDaily. Retrieved August 5, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100729075013.htm

©climatechange.edu.gr

Η διακυβερνητική διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή (IPCC) υπολόγισε τις προσομοιωμένες αλλαγές της θερμοκρασίας για διάφορα σενάρια του 2007 και ερευνητές από το ινστιτούτο Μετεωρολογίας Max Planck στο Αμβούργο, προχώρησαν ένα βήμα παραπάνω: ανέπτυξαν ένα νέο μοντέλο που ορίζει τα ανώτερα μεγέθη του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπεται από την ανθρωπότητα.

Η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα η οποία προκαλείται από την καύση των ορυκτών καυσίμων (αέριο, πετρέλαιο), έχει αυξηθεί κατά 35% από το ξεκίνημα της βιομηχανικής επανάστασης. Αν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και σαν αποτέλεσμα οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις συνεχίζουν να αυξάνονται, μια δραστική αύξηση στην παγκόσμια θερμοκρασία αναμένεται να πραγματοποιηθεί πριν το τέλος του αιώνα.

Για περισσότερα:

Journal Reference:

1. Erich Roeckner, Marco A. Giorgetta, Traute Crueger, Monika Esch, Julia Pongratz. Historical and future anthropogenic emission pathways derived from coupled climate-carbon cycle simulations. Climatic Change, DOI: 10.1007/s10584-010-9886-6

Max-Planck-Gesellschaft (2010, August 3). New carbon dioxide emissions model. ScienceDaily. Retrieved August 4, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/08/100802110827.htm

Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από:

Dalhousie University (2010, July 29). Marine biodiversity strongly linked to ocean temperature. ScienceDaily. Retrieved July 29, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100728131707.htm

Journal Reference:

1. Derek P. Tittensor, Camilo Mora, Walter Jetz, Heike K. Lotze, Daniel Ricard, Edward Vanden Berghe & Boris Worm. Global patterns and predictors of marine biodiversity across taxa. Nature, July 28, 2010 DOI: 10.1038/nature09329

© climatechange.edu.gr

Ανατρέφοντας νεαρούς σολομούς στην σχετικά υψηλή θερμοκρασία των 16°C έχει ως αποτέλεσμα παραμορφώσεις του σκελετού των ψαριών.

Οι επιστήμονες διερεύνησαν τόσο τις διαστάσεις όσο και τους μηχανισμούς της επίδρασης, που εμφανίζεται όταν οι καλλιεργητές σολομών χρησιμοποιούν ζεστό νερό ώστε να αυξήσουν τα ποσοστά ανάπτυξης των ψαριών.

Οι ερευνητές «ανέθρεψαν» 400 ψάρια στους 10°C και άλλα 400 στους 16°C. Τα ψάρια αναπτύχθηκαν πιο γρήγορα στους 16°C, αλλά το 28% έδειξε σημάδια σκελετικής παραμόρφωσης, σε σύγκριση με ένα 8% σε ψάρια που μεγάλωσαν στους 10°C. Όπως αναφέρει ένας συμμετέχων της έρευνας «Η διαδικασία παραμόρφωσης εμπλέκει μοριακή ρύθμιση και κυτταρικές αλλαγές παρόμοιες με αυτές που βρίσκονται στην αποικοδόμηση του σπονδυλικού δίσκου των θηλαστικών».

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό BMC Physiology.

Journal References:

1. Elisabeth Ytteborg, Grete Baeverfjord, Jacob Torgersen, Kirsti Hjelde and Harald Takle. Molecular pathology of vertebral deformities in hyperthermic Atlantic salmon (Salmo salar). BMC Physiology, 2010; (in press) [link]
2. Elisabeth Ytteborg, Jacob Torgersen, Grete Baeverfjord and Harald Takle. Morphological and molecular characterization of developing vertebral fusions using a teleost model. BMC Physiology, 2010; (in press) DOI: http://www.biomedcentral.com/bmcphysiol/

Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από:
BioMed Central (2010, July 5). Salmon in hot water. ScienceDaily. Retrieved July 13, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100705191729.htm

©climatechange.edu.gr

Αντιμέτωπα με απειλές όπως η απώλεια του ενδιαιτήματος και η κλιματική αλλαγή, χιλιάδες σπάνιων φυτικών ειδών (που ανθίζουν) παγκοσμίως ίσως εξαφανιστούν πριν ακόμη ανακαλυφθούν από επιστήμονες, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε από Αμερικανούς και Βρετανούς ερευνητές.

«Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι υπάρχουν σε γενικές γραμμές 5 με 50 εκατομμύρια είδη, αλλά λιγότερα από 2 εκατομμύρια έχουν ανακαλυφθεί» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης Lucas Joppa.

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από την online παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια φυτικών ειδών στους βασιλικούς βοτανικούς κήπους.

«Αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των ειδών που έχουν χαρακτηριστεί απειλούμενα και προσθέσουμε τα είδη που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί, μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι ανάμεσα στα 27 και 33 τις εκατό όλων των φυτικών ειδών που ανθίζουν απειλούνται με εξαφάνιση», αναφέρει ο David Roberts από το πανεπιστήμιο του Kent.

Journal Reference:

1. Lucas N. Joppa, David L. Roberts, Stuart L. Pimm. How many species of flowering plants are there? Proceedings of the Royal Society B, July 7, 2010 DOI: 10.1098/rspb.2010.1004

Μεταφρασμένο- προσαρμοσμένο από:
Duke University (2010, July 7). Thousands of undiscovered plant species face extinction worldwide. ScienceDaily. Retrieved July 8, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100707065218.htmXil

Μεταφρασμένο- Προσαρμοσμένο από Accuweather Climate Change

©climatechange.edu.gr

Η αναφορά βασίζεται σε είκοσι δύο δείκτες και προσφέρει ένα γενικό πλάνο για τις τάσεις που παρατηρούνται στην Αρκτική βιοποικιλότητα σήμερα. Η πολική αρκούδα αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά είδη που επηρεάζεται από τις αλλαγές στην Αρκτική, αλλά δεν είναι το μόνο. Οι δείκτες δείχνουν ότι η Αρκτική έχει αλλάξει δραματικά κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών και ότι τα μοναδικά ενδιαιτήματά της έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται.
Η αναφορά παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα αλλαγών για τα αρκτικά οικοσυστήματα καθώς και για τη βιοποικιλότητα.

Οι πολικές αρκούδες εξαρτώνται από το θαλάσσιο πάγο για το ενδιαίτημα τους. Γι’ αυτό το λόγο είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητες και εκτεθειμένες στις σημαντικές καταγεγραμμένες μειώσεις του θαλάσσιου καλύμματος πάγου σε τμήματα της Αρκτικής και στη λέπτυνση των μεγάλων πάγων. Έρευνες δείχνουν ότι ο αριθμός των πολικών αρκούδων έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Η βλάστηση που συγκροτεί τα οικοσυστήματα της τούνδρας- πολλά είδη γρασιδιού, βρύα, βούρλα και λειχήνες- αντικαθίστανται, σε μερικά μέρη, από είδη πιο νότιων τοποθεσιών όπως αειθαλή θαμνώδη βλάστηση.

Ένα σημαντικό εύρημα της Αναφοράς είναι ότι η κλιματική αλλαγή φαίνεται να είναι ο πιο σημαντικός στρεσογόνος παράγοντας στην Αρκτική βιοποικιλότητα, αν και οι μολύνσεις, οι αλλαγές των ενδιαιτημάτων, η βιομηχανική ανάπτυξη και ο θερισμός συνεχίζουν να προκαλούν προβλήματα.

Μεταφρασμένο-προσαρμοσμένο από:
International Polar Year – Oslo Science Conference (2010, June 9). Rapid changes for Arctic flora and fauna. ScienceDaily. Retrieved June 14, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/06/100609094134.htm

Ερευνητές από το τμήμα φυσικών αποθεμάτων του πανεπιστημίου McGill, της εθνικής επιτροπής έρευνας του Καναδά, του πανεπιστημίου του Toronto και του ινστιτούτου SETI έχουν ανακαλύψει ότι τα βακτήρια που τρέφονται με μεθάνιο, επιζούν σε μια μοναδική πηγή που βρίσκεται στο νησί Axel Heiberg, στις ακραίες συνθήκες που επικρατούν στο βόρειο Καναδά. Ο Dr Lyle Whyte, μικροβιολόγος στο πανεπιστήμιο McGill, εξηγεί ότι η πηγή που υποστηρίζει τη ζωή αυτών των μικροβίων, είναι παρόμοια με πιθανές παλαιότερες ή τωρινές πηγές στον πλανήτη Άρη, και αυτό το γεγονός υποδηλώνει πως η συγκεκριμένη μορφή ζωής μπορεί να υπάρξει και στον Άρη.

Το υπό το μηδέν νερό είναι τόσο αλμυρό ώστε δεν παγώνει παρά το κρύο, και δεν έχει καθόλου οξυγόνο μέσα του. Υπάρχουν παρόλα αυτά, μεγάλες φούσκες μεθανίου οι οποίες έρχονται στην επιφάνεια, και έχουν αποτελέσει πρόκληση της περιέργειας των επιστημόνων για τον αν το αέριο έχει παραχθεί γεωλογικά ή βιολογικά και για το αν μπορεί κάποιος οργανισμός να επιβιώσει σε αυτές τις τόσο αφιλόξενες συνθήκες.

«Μείναμε έκπληκτοι για το ότι δε βρήκαμε μεθανογόνα βακτήρια (παράγουν μεθάνιο) στο Lost Hammer», αναφέρει ο Whyte. Αλλά, συνεχίζει «βρήκαμε μερικούς πολύ σπάνιους και μοναδικούς αναερόβιους οργανισμούς – οργανισμούς που επιζούν τρεφόμενοι με μεθάνιο και πιθανώς αναπνέοντας άλατα θειικού οξέος αντί για οξυγόνο».

The research was published in the International Society for Microbial Ecology Journal and received logistical support from McGill University’s Arctic Research Station and the Canadian Polar Continental Shelf Project. Funding was received from NASA, the Natural Sciences and Engineering Research Council of Canada, and the Canadian Space Agency. Additional funding for student research was provided by the Department of Indian and Northern Affairs, and the Fonds Québécois de la Recherche sur la Nature et les Technologies

Journal Reference:

1. Thomas D Niederberger, Nancy N Perreault, Stephanie Tille, Barbara Sherwood Lollar, Georges Lacrampe-Couloume, Dale Andersen, Charles W Greer, Wayne Pollard, Lyle G Whyte. Microbial characterization of a subzero, hypersaline methane seep in the Canadian High Arctic. The ISME Journal, 2010; DOI: 10.1038/ismej.2010.57

Μεταφρασμένο-προσαρμοσμένο από:
McGill University (2010, June 5). Could life survive on Mars? Yes, expert says. ScienceDaily. Retrieved June 7, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/06/100604132041.htm

Αισθάνεσαι μια κούραση-βαρεμάρα; Η λύση ίσως απαιτεί να βγείτε έξω από το κουτί – αυτό το μεγάλο τσιμεντένιο και σοβατισμένο μέρος που λέγεται κτίριο.

Το να βρίσκει κάποιος χρόνο για εξορμήσεις στη φύση έχει αρκετά πλεονεκτήματα καθώς μια σειρά μελετών που δημοσιεύτηκαν στο τεύχος Ιουνίου του 2010 του περιοδικού Journal of Environmental Psychology δείχνει ότι η φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται περισσότερη ζωντάνια. Και αυτή η αίσθηση της αυξημένης «ευεξίας» υπάρχει παράλληλα με τις ενεργητικές επιδράσεις της σωματικής άσκησης και την κοινωνική αλληλεπίδραση που συχνά σχετίζονται με τις επιδρομές στο φυσικό κόσμο, δείχνουν οι παραπάνω μελέτες.

«Η φύση αποτελεί καύσιμο για την ψυχή» αναφέρει ο Richard Ryan, κύριος συγγραφέας και καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Rochester. «Συχνά όταν αισθανόμαστε πεσμένοι, πάμε για ένα καφέ, αλλά η έρευνα προτείνει έναν καλύτερο τρόπο για να παίρνουμε ενέργεια και αυτός είναι η σύνδεση με το φυσικό κόσμο», εξηγεί.
Τα ευρήματα, προσθέτει ο Ryan, είναι σημαντικά τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική υγεία. «Οι έρευνες δείχνουν ότι άνθρωποι με μεγαλύτερη αίσθηση ευεξίας δεν έχουν μόνο περισσότερη ενέργεια για πράγματα που θέλουν να κάνουν αλλά είναι επίσης περισσότερο ανθεκτικοί σε σωματικές ασθένειες. Ένα από τα μονοπάτια προς την υγεία ίσως είναι το να ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο στη φύση- εξοχή.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε και από τους Weinstein; Jessey Bernstein, McGill University; Kirk Warren Brown, Virginia Commonwealth University; Louis Mastella, University of Rochester; and Marylène Gagné, Concordia University.

Journal Reference:

1. Richard M. Ryan, Netta Weinstein, Jessey Bernstein, Kirk Warren Brown, Louis Mistretta, Marylène Gagné. Vitalizing effects of being outdoors and in nature. Journal of Environmental Psychology, 2010; 30 (2): 159 DOI: 10.1016/j.jenvp.2009.10.009

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com